VRANJE
Gradski odbor SPS u Vranju danas, 12. oktobra, obeležava 34 godine od osnivanja partije i odbora u gradu pod Pržarom.
Srpski socijalisti su iza sebe ostavili teško političko i ekonomsko nasleđe, čije dugoročno negativne posledice i danas opterećuju društvo i restauracijom prošlosti 90-ih godina prošlog veka odlažu ozbiljne i duboke reforme neophodne da bi ova zemlja i ovaj narod uspeli da se priključe zemljama sa visokim ekonomskim, političkim i demokratskim standardima.
Režim predvođen SPS i Slobodanom Miloševićem je uzrokovao ratove na prostoru nekadašnje države, nezapamćenu inflaciju u istoriji sveta i inaugurisao period ekonomske destrukcije koja se pretvorila u veliku pljačku naroda.
Vranjski “socijalisti” su bili neodvojivi deo te sumorne priče poslednje decenije 20. veka, opstajali su na lažnoj ekonomiji i subevncioniranju velikih privrednih preduzeća i time stvorili preduslove za nužan, ali tragičan ishod ekonomske tranzicije ka kapitalizmu, koji je doveo do demografske pustoši na jugu Srbije i uzrokovao najniži životni standard stanovništva u zemlji.
Početak rada i aktivnosti vranjskih “socijalista” od oktobra 1990. godine, ruku na srce, nije bio tako sumoran i destruktivan i kao da je odudarao od manira ondašnjeg vrha zemlje i bez sumnje, predstavljao je antipod i sadašnjoj matrici vladanja SNS i njenog lidera Aleksandra Vučića.
Prvi predsednik SPS u Vranju, Mića Stojanović, arhitekta po struci, okupljao je na redovnim okruglim stolovima lokalnu opoziciju i konsutovao se sa njenim predstavnicima o važnim i ponekad sudbonosnim problemima Vranja i juga Srbije.
Prva prilika za dramatičan okrugli sto SPS u Vranju i opozicije koju su činile stranke SPO, Demokratska stranka, Narodna radikalna stranka i Nova demokratija, ukazala se nakon loših vesti iz Beograda, kada je Vlada Srbije na čelu sa Dragutinom Zelenovićem predložila formiranje upravnih okruga u nastojanju da koliko-toliko decentralizuje Srbiju ogrezlu u surovom etatizmu postkomunističkog perioda.
Tadašnja Vlada je u proleće 1991. godine razmišljala da vranjski kraj bude deo većeg okruga sa sedištem u Leskovcu, što je uznemirilo Vranjance, ali i političke stranke u gradu na Veternici koje su insistirale na individualizaciji regionalne posebnosti, predlažući da Leskovac bude sedište svog okruga, a Vranje svog okruga sa sedam opština.
U tom smislu je u Vranju na okruglom stolu vlasti i opozicije zaključeno da vranjski kraj treba da dobije svoj okrug, stav svih aktera je bio jedinstven, pa je doneta odluka da se jednim dopisom obavesti Vlada Srbije o želji svih stranaka na vranjskoj političkoj sceni da ovaj kraj dobije svoj okrug.
Tada je zajednički dogovoreno da pismo Vladi Srbije sastave profesor dr Momčilo Zlatanović ispred SPS i novinar Slavomir Kostić kao predstavnik korpusa opozicionih stranaka, što su oni i učinili i dopis iz Vranja se našao na stolu ministra prostornog planiranja dr Milana Janića, na sreću Vranjanaca, budući da je navedeni ministar bio jedan od najvećih stručnjaka za prostorno planiranje.
Epilog svega bio je povoljan za Vranje, ovaj kraj je dobio svoj okrug, uz jednu opasku da danas još uvek mnogim Vranjancima nije jasno zašto je nazvan po imenu perifernog vodotoka ovog kraja, reke Pčinje, umesto da se nazove po Južnoj Moravi ili po najvećem gradskom središtu juga Srbije – Vranju!? (Kraj) MS