KOSOVSKA MITROVICA-GRAČANICA-ZUBIN POTOK
Rušenje skoro dvadeset vikendica na jezeru Gazivode u vlasništvu Srba ima za cilj promenu etničke
slike na ovom iskonskom srpskom prostoru. Već sada se čuje da će hidrosistem Ibar-Lepenac placeve
srpskih srušenih kuća dodeliti Albancima uz povoljan kredit za izgradnju. Interesantno je da se vikendice
ruše bez sudskog naloga i mimo odluke građevinske inspekcije Zubin Potok. Policija je i sudski organ i
građevinska inspekcija i sila bezbednosti koja gazi ljudska prava Srba na ovom prostoru.
I to nije sve.
Uz krivotovorene podatke vlada samoproglašene republike Kosovo pod upravom
Aljbina Kurtija, i opet bez odluke suda, uzurpirala je fabriku Nada Tomić u vlasništvu Miloja
Aksentijevića i na tom objektu navodno izgradila spasilački centar za sopstvene potrebe.
Srušila je i
porodičnu kuću 85-ogodišnjem Jovanu Prodanoviću izgrađenu pre 60 godina a otela je i osnovnu školu u
vlasništvu opštine Zubin Potok sve sa ciljem da bi se promenila etnička struktura stanovništva.
Rušenje srpskih vikendica odrađeno je u prisustvu britanskog KFOR-a i EULEKS policije uz
blagoslov zemalja Kvinte.
Reakcija Srpske liste, koja je na vlasti u opštini Zubin Potok, je jalova ili bolje
reći nikakva. Uz konstataciju da je to nepravda i zahteva za pomoć od EU lokalni opštinski funkcioneri
SNS nisu otišli dalje. Glavni razlog jer su dobili poruku iz Beograda da ne talasaju jer to može da ugrozi
vladarski položaj Aleksandra Vučića kod evropskih vlastodržaca.
Na pregovorima u Beču između Beograda i Prištine 2007. godine Evropska unija je ponudila da
nastavak isplate kredita za izgradnju hidrosistema Ibar-Lepenac nastavi Priština. Ondašnji ministar
finansija Mlađan Dinkić se složio sa tim predlogom ali su ko-predsednici u pregovaračkom timu Beograda
Vojislav Koštinica i Boris Tadić taj predlog odbili. I Srbija je ceo kredit i sve obaveze prema
Londonskom i Pariskom klubu ispunila. Na osnovu toga vlasnik hidrosistema Ibar-Lepenac i jezera
Gazivode je Srbija a nikako separatistička vlast u Prištini.
Opet, Aleksandar Vučić ni u snu ne sme da
spomene vlasništvo Srbije nad ovim objektom jer bi njegova politička pozicija u Evropi bila ugrožena. Na
temelju teškog položaja Srba u južnoj srpskoj pokrajini ovaj srpski vladar opstaje.
Istorijski čovek mora da se podseti da je hidrosistem Ibar-Lepenac u prvobitnoj verziji trebao da
bude izgrađen kod sela Batrage iznad Ribarića jer bi se tako najmanje stanovništva raselilo a jačina
hidrocentrale bila bi pet puta veća u odnosu na sadašnju hidrocentralu Gazivode zbog geografskog položaja
i toka reke Ibar. Komunistička vlast u Prištini je tada zahtevala da se brana za hidrosistem Ibar-Lepenac
napravi u selu Žabare čime bi se ceo Ibarski Kolašin raselio. Prevagnula je srednja varijanta pa je samo
pola Ibarskog Kolašina raseljeno jer je brana izgrađena kod sela Gazivode. Više od 6 hiljada ljudi je tada
bukvalno proterano sa vekovnih ognjišta. Običaj je svuda u svetu da se onima kojima se uzima pokretna i
nepokretna imovina neposredno izgrade kuće i stanovi.
Zbog nacionalističkih apetita Albanaca tim
ljudima je samo isplaćen novac i svi su otišli put Kragujevca i Smedereva. A što se novca tiče Priština
nije bila mnogo izdašna. Ar zemlje plaćan je u vrednosti paklice duvana.
Današnji egzodus Srba ima za cilj da sa područja Ibarskog Kolašina iseli i onu drugu polovinu
stanovništva. To se osvaruje uz svesrdnu pomoć, zahvaljujući nebrizi i izdaji, današnjih vlastodržaca u
Srbiji oličenoj u Socijalističkoj partiji Srbije i Srpskoj naprednoj stranici. Bez njihove prećutne
saglasnosti Priština ne bi mogla da ostvaruje svoje ekstemističke nacionalne ciljeve.
I dan-danas na svetkovinama u selima Ibarskog Kolašina odzvanjaju stihovi:
Kolašine šta dozvoli, da po tebi čamac plovi,
čamac plovi i brodovi, odleteše sokolovi.
Srpsko nacionalno veće
Kosova i Metohije