BEOGRAD
Grad Beograd postavio je tablu u neposrednoj blizini Savskog mosta kojom obaveštava građane da će uskoro biti srušen i na njegovom mestu izgrađen novi.
Savski most (Foto: Wikipedia/Mihajlo Anđelković)
Tabla je u blizini Starog sajmišta postavljena bez najave i praktično označava početak rušenja Savskog mosta.
Šta se dogodilo?
Na tabli se navode imena projektanata, obaveštenje da projekat finansira Ministarstvo građevine, saobraćaja i infrastrukture, a među onima koji su zaduženi za tehničku dokumentaciju stoji i ime kompanije Milenijum tim.
Izvođač radova (verovatno i rušenja i gradnje) je kompanija Paverčajna internešnl (Powerchina Interantional Group), Ogranak Beograd.
Šira slika
Gradonačelnik Aleksandar Šapić je u više navrata najavio rušenje Savskog mosta nazivajući ga „nacističkim mostom“. Međutim, izgleda da konačni početak rušenja nije odlučio da lično objavi, nego je pustio tablu da odradi svoje.
Savski most je sagrađen tokom nemačke okupacije 1942. godine kako bi spojio Beograd sa Zemunom. U vreme nacističke okupacije nosio je naziv Most princa Eugena, a ime Savski most dobija posle oslobođenja.
Zašto je važan Savski most?
Stručnjaci upozoravaju da nema mnogo primera u svetu da neko ruši funkcionalni most i da stari mostovi nisu prepreka za gradnju novih. Razlog za rušenje verovatno leži u buci koju stvara naselju Beograd na vodi.
Most je 20. oktobra 1944. od rušenja spasao beogradski učitelj Miladin Zarić. Nacisti su prilikom povlačenja iz Beograda želeli da ga dignu u vazduh i tako odseku Beograd od Zemuna, ali je Zarić rizikujući svoj život uspešno presekao žice detonatora i time sačuvao glavni tadašnji saobraćajni pravac ka severu.
Godinama kasnije Savski most je služio kao glavni asistent Brankovom mostu, što je i danas slučaj. Beograđani zato s pravom strahuju da će njegovim rušenjem nastati još veći saobraćajni kolaps, a da je Miladin Zarić 1944. uzaludno rizikovao svoj život.
Zašto je bitno sećanje na učitelja Zarića?
Učitelj Zarić je inače po oslobođenju odlikovan partizanskim Ordenom za hrabrost, a Sovjeti su ga odlikovali Ordenom Lenjina, najvećim priznanjem koje je tada moglo da bude dodeljeno strancima.
Lik Zarića koji spasava most pojavljuje se i u pretposlednjoj epizodi televizijske serije „Povratak otpisanih“ 1978. godine.
Još 2014. godine je Skupštini Grada Beograda podneta peticija građana sa inicijativom da se Savski most preimenuje u Most Miladina Zarića. Međutim, inicijativa mimo zakona nikada nije stavljena na dnevni red, a potpisi su izgubljeni, kao u slučaju peticije protiv Rio Tinta.
Miladin Zarić je preminuo 1976. godine u 87. godini života. Posle rata je bio imenovan za predsednika Trećeg rejona Grada Beograda, ali je podneo ostavku na funkciju jer se protivio nacionalizaciji privatne imovine novih vlasti. (Kompas)
Umesto da postupi oo listi prioriteta grada i gradjana Beograda, a to je zaposljsvanje obrazovanih ljudi, zaposljavanje ljudi koji na posao cekaju preko 10 (deset) godina, da razresava probleme gradjana iz imovinskog, finansijskog, i gradjecinskog kriminala koji cveta u Beogradu, da instruise radu gradsku upravu grada Beograda, da otpusti i kazni za pricinjene stete na imovini vlasnika u Beogradu i Zemunu odgovorne, da ljude obesteti i saopsti istinu a ne laži, da sa ljudima razgovara, vrsi dnevne prijeme i kominikaciju i resava probleme ljudi koji gradjani ne mogu sami resiti jer ih za to proganjaju ibkada su legitimni i sudskim odlukama dokazani, da se stara o primeni zakona, da ljudima, svim gradjanima, omoguci i opstanak i zivot a ne da ih prepusta ulicnom kriminalu Beograda i neradunuprave grada koja tskodje ne saradjuje i ne prima gradjane, bivsi vaterpolista koji se udomio za platu i placene doprinose, besplatni prevoz i diclju gradnju koku i sam vrsi, za koga ne postoje ni gradjani, ni tradicija, ni kulrura zivljenja, ni istorija grada i ne zna sta je to obrazovanje i kultura i postovanje kjudi, on se bavi rusenjem postojeceg mosta, novim troskovima u proizvodnji gradjanima Beograda, podizanjem cena komunalnih usluga i racuna, progonom ljudi i imovine i novim dugovima za gradnju srusenog, jer taj “kineski investitor” nije sacinio ugovor poklonu sa gradom Beogradom!!! Beograd se nalazi u dugovima i prema gradjanima i prema republici pogresnom dvodecenijskom politokom promasenih gradonacelnika, i svakodnecnim otpustanjima i gasenjem radnih mesta u upravama, inspekcijama, i posevno po opštinama, iz vremena Gorana Vesica.
Umesto da postupi oo lisri prioriteta grada i gradjana Beograda, a to je zaposljsvanje obrazovanih ljudi, zaposljavanje ljudi koji na posao cekaju preko 10 (deset) godina, da razresava probleme gradjana iz imovinskog, finansijskog, i gradjecinskog kriminala koji cveta u Beogradu, da instruise radu gradsku upravu grada Beograda, da otpusti i kazni za pricinjene stete na imovini vlasnika u Beogradu i Zemunu odgovorne, da ljude obesteti i saopsti istinu a ne laži, da sa ljudima razgovara, vrsi dnevne prijeme i kominikaciju i resava probleme ljudi koji gradjani ne mogu sami resiti jer ih za to proganjaju ibkada su legitimni i sudskim odlukama dokazani, da se stara o primeni zakona, da ljudima, svim gradjanima, omoguci i opstanak i zivot a ne da ih prepusta ulicnom kriminalu Beograda i neradunuprave grada koja tskodje ne saradjuje i ne prima gradjane, bivsi vaterpolista koji se udomio za platu i placene doprinose, besplatni prevoz i diclju gradnju koku i sam vrsi, za koga ne postoje ni gradjani, ni tradicija, ni kulrura zivljenja, ni istorija grada i ne zna sta je to obrazovanje i kultura i postovanje kjudi, on se bavi rusenjem postojeceg mosta, novim troskovima u proizvodnji gradjanima Beograda, podizanjem cena komunalnih usluga i racuna, progonom ljudi i imovine i novim dugovima za gradnju srusenog, jer taj “kineski investitor” nije sacinio ugovor poklonu sa gradom Beogradom!!! Beograd se nalazi u dugovima i prema gradjanima i prema republici pogresnom dvodecenijskom politokom promasenih gradonacelnika, i svakodnecnim otpustanjima i gasenjem radnih mesta u upravama, inspekcijama, i posevno po opštinama, iz vremena Gorana Vesica.